Mijn naam is Johan Rutgers, ik ben 40 jaar en geboren en getogen in het Gelderse Hengelo. Afgelopen weekend is in beide parochies bekendgemaakt dat ik uit de ene parochie vertrek en in de andere ga beginnen. “De Antwerpse mystica Hadewijch schreef: ‘De Minne es al’ (de Liefde is alles). Daarbij denk ik aan de apostel Johannes, die in zijn eerste brief zegt dat God liefde is, en aan Sint Augustinus, die ons in preek 350 meegeeft dat de liefde het fundament van alles is. Het is namelijk mijn grondhouding en uitgangspunt: dat God van ons mensen houdt. Dat is het fundament van mijn priesterschap en van mijn pastorale inzet van elke dag. Paus Franciscus zei altijd dat iedereen welkom is in de Kerk en bij God. Dat Hij is als een barmhartige Vader die, evenals in het evangeliefragment bij Lucas, hele dagen op de uitkijk staat en naar u, jou, jullie en mij - ja, naar óns - verlangend uitziet om ons in zijn armen te sluiten. Want God kan niet níet van ons houden. Graag ontmoet ik u in het nieuwe jaar ergens in onze Sint Franciscusparochie, en dan drinken we samen een kop koffie of thee om nader kennis te maken.
Pastor Johan Rutgers vierde op 12 november dat hij acht jaar geleden priester werd gewijd. Dit deed hij samen met de pastoors Ronald den Hartog en Mauricio Meneses Santiago die op 11 november precies zeven jaar geleden priester werden gewijd en met pastoor Harrold Zemann van de samenwerkende parochies St. Lucas en St. Rutgers: “Op 12 november jl. vierden we midden op de Biblebelt de feestdag van de H. Lebuïnus, geloofsverkondiger in onze Streken. Aan de rustige winkelstraat in het centrum van het Gelderse Barneveld stonden de deuren van de Sint Catharinakerk daarom uitnodigend open. Want het was feest. Ik mocht samen met mijn moeder, een mooi aantal parochianen (piepjong en krakend oud) en collega-priesters de 8ste verjaardag van mijn priesterwijding vieren. Tijdens de Eucharistieviering stonden we erbij stil hoe die eeuwenoude woorden over de roeping van de profeet Jeremia en de grote zending van de elf apostelen uit het Matteüsevangelie, voor ons mensen anno 2024, nog altijd verrassend actueel en van belang zijn in het leven van alledag.
Want door het telkens weer opnieuw lezen van de Schrift en het herkauwen van die tijdloze teksten, mogen we ons als gelovigen in onze tijd gesterkt weten, dat we voortgaan in het voetspoor van grote heiligen als de geloofsverkondiger Lebuïnus. Na ruim vijfenhalf jaar heb ik van onze aartsbisschop een nieuwe benoeming ontvangen. Per 1 januari 2026 word ik benoemd tot parochievicaris van de Sint Franciscusparochie te Apeldoorn en Twello e.o. In mijn huidige parochie hebben we ontzettend veel met elkaar meegemaakt. We hebben samen de Covid-19-pandemie doorstaan en de fusie van onze twee parochies tot één grote parochie. Gedurende deze jaren overleed plots mijn vader en heb ik op verschillende vlakken zowel diepe dalen als mooie pieken gekend. Daarom kies ik ervoor om allereerst dankbaar te zijn voor alles wat ik met zoveel mooie mensen heb mogen beleven.
De Antwerpse mystica Hadewijch schreef: “De Minne es al” (de Liefde is alles). Met pijn in het hart nemen we als Emmanuelparochie per 1 juli a.s. afscheid van pastor Johan Rutgers. Johan is vier jaar in ons midden geweest. Hij moest even op gang komen. Maar dat is helemaal niet gek, als je net op je eerste plek als pastor bent. In de periode, die nu bijna achter ons ligt, heeft Johan een grote hoeveelheid pastorale ervaring kunnen opdoen. Als Emmanuelparochie en haar geloofsgemeenschappen zijn we dankbaar voor de verve en performance, waarmee Johan ons als priester voorgaat in de viering van de Eucharistie; zijn catechetische preken onder het motto: “Jezus houdt van jou” en ook zijn pastorale en menselijke nabijheid. We hebben Johan leren kennen als iemand die de verkondiging van ons geloof, als de kern van zijn pastoraat beschouwt, maar die ook een warm hart heeft voor mensen die hij als pastor mag begeleiden. Deze ‘schat aan wijsheid’ neemt hij mee naar zijn nieuwe omgeving, de Utrechtse Heuvelrug (parochie Sint Maarten) en West Veluwe (parochie Sint Lucas).
Tijdens de afscheidsviering in Ommen en de voorbereidingen hierna, gingen we in gesprek over de huidige omstandigheden. Uiteraard hadden wij Johan graag een afscheid gegund met veel mensen erbij. Johan zelf zou niets liever wensen dan dit. Want als pastor, voelt hij zich nauw verbonden met U als parochianen. Hierover zegt hij: ‘als geloofsgemeenschap zijn we het oersacrament van de kerk’. Gezien de huidige omstandigheden (coronacrisis) zit zo’n afscheid met veel mensen erbij, er (nog) niet in. Deze zal door de Nederlandse Bisschoppen nog nader uitgewerkt gaan worden. Daarom moeten we vooralsnog uitgaan van de huidige situatie. Deze brengt met zich mee, dat we op zondag 28 juni a.s. een online Eucharistieviering zullen houden in de Brigittakerk in Ommen. In deze eucharistieviering zal pastor Johan Rutgers als hoofdcelebrant voorgaan. Bij deze viering zullen - zo zijn onze gedachten als pastoraal team en parochiebestuur op dit moment - aanwezig zijn: de andere leden van het pastoraal team, een afvaardiging van het parochiebestuur, en enige vertegenwoordigers uit onze geloofsgemeenschappen. Ook hopen we, dat een kleine cantorgroep deze Eucharistieviering muzikaal zal kunnen opluisteren. De viering zal vooralsnog een besloten karakter hebben, zoals de laatste weken al het geval is. Johan loopt niet met zijn wensen te koop. Zo bleek, toen we vanmiddag als collega’s in het pastoraal team vroegen, wat hij - ook gelet op de huidige omstandigheden - zou willen voor zijn laatste viering in ons midden. Hij heeft wel laten weten, dat hij het op prijs stelt, als U Uw herinneringen, die U aan hem als pastor in ons midden bewaart, en ook de wensen die U hem wilt meegeven voor zijn pastorale toekomst, aan hem doet toekomen. Voor het overige moet de afscheidsviering van pastor Johan Rutgers - in goed overleg met hem - nog verder worden vorm gegeven. Voor U allen: Gods zegen en alle goeds.
Kardinaal Eijk heeft tijdens een Eucharistieviering in de St. Catharinakathedraal te Utrecht op 12 november Johan Rutgers tot priester gewijd. Concelebranten aan het altaar waren de hulpbisschoppen Hoogenboom en Woorts, rector Kuipers van het Ariënsinstituut, pastoor Huitink van de Utrechtse Salvatorparochie, emeritus-pastor Wassink en pastoor Hermens (parochie Emmanuel, Ommen e.o.). Aan het begin van de viering in de volle kathedraal zei kardinaal Eijk dat er weinig priesters zijn in deze tijd, “elke priester die voor ons de Eucharistie kan vieren is er één. De Eucharistie is immers bron en hoogtepunt van het christelijk leven, priesters zijn dan ook onontbeerlijk. Ik ben blij dat er hier zoveel mensen zijn om met ons mee te vieren, onder andere uit de Emmanuelparochie - zo’n 140 heb ik me laten vertellen.”
De kardinaal merkte op dat de wijding in zekere zin ook treurig nieuws is: “Er valt een priesterstudent af, we zijn teruggegaan van twaalf naar elf priesterstudenten. In zijn homilie stelde kardinaal Eijk vervolgens dat een priesterwijding wel iets van een huwelijksviering heeft: “Je wordt door je priesterwijding bruidegom van de Kerk en de Kerk wordt jouw bruid. En in die bruid, in de Kerk, zijn er helaas vandaag de dag ook veel mensen die zich afvragen: ‘een priester, wat doet hij eigenlijk voor bijzonders?’ Weten zij wat het betekent om priester te worden en wat je dan eigenlijk doet en presteert? Johan, wat zal jij eigenlijk als priester presteren? Kardinaal Eijk: “Met het volgende wat ik ga zeggen, sla ik schijnbaar alle ambitie de bodem in: je zult zelfs in je hele leven nog geen enkel moertje aan die brug kunnen aandraaien. Om de simpele reden dat die brug er al is. Die is by God aangelegd. Christus is die brug tussen God en de mensen in eigen persoon, doordat Hij, de Zoon van God, mens is geworden. En doordat Hij door Zijn lijden en dood aan het kruis onze schuld heeft uitgeboet, waardoor wij bij God kunnen terugkeren. Wij mensen hebben niets aan die brug toe te voegen. Die is er al. Maar als die brug er al ligt, wat kun je als priester daar dan nog aan toevoegen? Wel, een priester moet die brug tussen God en de mensen niet bouwen, maar hem eenvoudigweg zijn, aldus kardinaal Eijk. “Door de priesterwijding word je zo intens met Jezus verbonden, dat je Hem in persoon vertegenwoordigt. Bij een priester is de essentiële vraag niet ‘wat doet hij?’, maar ‘wat is hij?’ En hij is door de wijding in persoon een brug tussen God en de mensen.
Na afloop van de wijdingsplechtigheid was er een drukbezochte receptie in de nabijgelegen Nicolaïkerk. Zondag 13 november vierde Johan Rutgers zijn eerste H. Pastoor Thanh, de huidige pastoor van Zevenaar en omstreken, zal per 1 januari worden benoemd als opvolger van pastoor Harrold Zemann. Pastoor Thanh kent de vroegere Sint Lucasparochie, omdat hij daar als jonge pastor een aantal jaren werkzaam is geweest. Pastor Johan Rutgers krijgt ook per 1 januari aanstaande een nieuwe benoeming en zal onze parochie gaan verlaten. Na vijf jaar werkzaam te zijn geweest in ons midden staat hij voor een nieuwe uitdaging. Ook voor hem is een opvolger gevonden. Pastoor Harrold Zemann neemt zondag 5 oktober afscheid van onze parochie. Na elf jaar zal hij gaan verhuizen naar de parochies rond Doetinchem en Zutphen, waar hij een nieuwe benoeming heeft gekregen. Pastor Johan Rutgers zal worden benoemd als tweede pastor in de parochies van Apeldoorn en Twello en omstreken. Beide nieuwe priesters voor onze parochie van de Heilige Familie, pastoor Thanh en pastor Sebastian, zijn al jaren met veel waardering actief in ons aartsbisdom. Pastoor Zemann heeft laten weten dat hij heel blij is met deze twee pastores die de aartsbisschop zal benoemen: “Het zijn twee fijne mensen met een groot pastoraal hart.
