In juli en augustus rekent Brussels Airport op 5,2 miljoen passagiers, vier procent meer dan in dezelfde periode vorig jaar. Om de verwachte drukte in goede banen te leiden, worden extra medewerkers ingezet en is de capaciteit op diverse punten uitgebreid. Samen met luchthavenpartners zet Brussels Airport extra personeel in de terminal in om reizigers te begeleiden. Ook de bezetting bij de grenscontroles wordt verhoogd. Daarnaast wordt de capaciteit bij de check-in uitgebreid met pop-upcheck-inbalies en een nieuwe Self Bag Drop-zone. Om wachttijden bij de grenscontroles te beperken, werkt Brussels Airport samen met de federale overheid, Binnenlandse Zaken, Asiel en Migratie en de Federale Politie.
Zomerdrukte en operationele aanpassingen
Komende zomer verwacht Brussels Airport 5,2 miljoen reizigers op haar luchthaven, een stijging van vier procent ten opzichte van dezelfde periode een jaar eerder. Brussels Airport laat weten geen gevolgen voor de vluchtuitvoering als gevolg van de huidige geopolitieke spanningen te verwachten. De luchthaven wordt geëxploiteerd door Brussels Airport Company (BAC), voorheen beter bekend onder de afkorting BIAC. Met in 2018 zo'n 235 duizend vliegbewegingen en ruim 25,7 miljoen passagiers, is Brussels Airport op een oppervlakte van circa 1245 hectare de grootste luchthaven van België.
Ter ondersteuning van de reiziger heeft Brussels Airport extra personeel in de terminal en bij de grenscontroles. Ook de check-in omvat nu pop-upbalies en een Self Bag Drop-zone. Doel is wachttijden te verminderen en reizigersstromen te organiseren, zodat vluchten efficiënt kunnen blijven vertrekken ondanks de verwachte drukte.
Historische groei en infrastructuur van Brussels Airport
Tijdens de Eerste Wereldoorlog bouwde de Duitse bezetter op een grasstrook langs de Haachtsesteenweg in Haren, bij Evere, enkele houten loodsen voor zeppelins. Na de oorlog werden het terrein en de loodsen verder gebruikt voor de vliegactiviteiten van het Belgische leger. In 1923 werd de luchtvaartmaatschappij Sabena opgericht. De jonge maatschappij vond haar thuishaven eveneens in de gebouwen te Haren. In 1929 werden de houten loodsen vervangen door een luchthaventerminal voor het inchecken en het onthaal van passagiers. Verder waren er een verkeerstoren en wat onderhoudsfaciliteiten. De stad Brussel groeide echter gestadig en ook ontwikkelingen in de luchtvaart (zoals grotere vliegtuigen) zorgden ervoor dat het veld in Haren al vlug niet meer voldeed.
Tussen Zaventem, Diegem, Melsbroek en Steenokkerzeel lag een uitgestrekt plateau, het voormalige hertogelijk jachtdomein Saventerlo. In 1940, bij het begin van de oorlog, bouwde de Duitse invaller Fliegerhorst Melsbroek, een militair vliegveld op een gebied van om en bij de 600 hectare in Melsbroek en Steenokkerzeel, met drie startbanen in een driehoek (07/25, 02/20 en 12/30). De eerste startbaan was reeds in juli 1940 klaar; de andere volgden spoedig. Na de oorlog vond de Belgische overheid de locatie geschikt als nieuwe luchthaven voor Brussel en het militaire vliegveld van Melsbroek werd omgevormd tot civiele luchthaven door de bouw van een luchthavengebouw en de verlenging van de startbanen.
De luchthaven groeide en door toedoen van Sabena stonden er in 1956 al verscheidene loodsen en werkplaatsen aan noordwestelijke zijde. Ook in 1956 was er behoefte aan een nieuwe startbaan, parallel aan 07/25. Die kwam er, als 07R/25L. De bestaande baan werd 07L/25R. 07R/25L zou later nog verlengd worden tot over de Tervuursesteenweg. De Wereldtentoonstelling te Brussel van 1958 gaf een nieuwe impuls aan de groei van de luchthaven. Om de massa bezoekers in alle comfort te ontvangen, was er behoefte aan een nieuw luchthavengebouw. In 1956 werd met de bouw gestart van een nieuw 2-pierig luchthavengebouw, waarbij men uitging van een maximale capaciteit van 6 miljoen passagiers per jaar. Het ontwerp was gemaakt door een trio architecten: Maxime Brunfaut, Georges Bontinck en Joseph Moutschen. De spoorlijn en infrastructuur kregen nog verdere aanpassingen om de groei te ondersteunen.
Latere uitbreidingen en toekomstvisie
Tegenwoordig functioneert het oostelijke deel van de luchthaven nog als taxibaan. Toen vliegtuigen in de jaren 1970 groter werden, zoals de Boeing 747, was er opnieuw behoefte aan schaalvergroting. In de jaren 1990 werd de luchthaven completamente vernieuwd, met in 1994 een nieuw luchthavengebouw, een nieuwe B-pier en twee oude pieren die vernieuwd werden. Van 1996 tot 1999 werden de startbanen onder handen genomen; eerder al werd grasbaan 12/30 verwijderd. De A-pier, kort na de ondergang van Sabena opgeleverd, sloot een periode van vernieuwingen af. De passagiersaantallen vielen fors terug en de oude pieren en de satelliet werden tijdelijk buiten gebruik gesteld. Vanaf 20 oktober 2006 heet de luchthaven officieel Brussels Airport.
De toekomstige plannen van Brussels Airport 2040 bevatten onder meer een nieuw Pier C tegen 2035 om het groeiend aantal passagiers op te vangen. De Connector is het verbindingsgebouw tussen de A-pier, de B-pier en de vertrek- en aankomsthallen. De Connector werd op 23 maart 2015 ingehuldigd en vervangt de vroegere tunnel onder het asfalt. Het gebouw bevat de veiligheidscontrole met 25 controleposten, het grootste screeningplatform in Europa, en daarnaast taxfreewinkels.
Vervoer, bereikbaarheid en logistiek
Brucargo is de vrachtzone van Brussels Airport en beslaat meer dan 100 hectare. Er is plaats voor 31 toestellen. De luchthaven is met de auto bereikbaar vanaf de A201, aansluitend op de R0. Parkeergelegenheid voor 10.600 wagens, met drie privéparkings dicht bij de terminal. Er is ook een VIP- en extra beveiligde parking, plus een budgetparking met shuttleservices. Voor het afzetten van passagiers is een drop-offzone waar 10 minuten stilstaan is toegestaan. Er is een station voor deelauto's in P1. De luchthaven is bereikbaar per bus via De Lijn, met START-lijnen naar Mechelen, Vilvoorde, Zaventem, Brussel en Leuven. Flibco en FlixBus verzorgen langeafstands- en regionale verbindingen; BYD leverde in 2019 elektrische bussen en oplaadpunten. Tot acht keer per uur pendelen er treinen tussen Brussel Luchthaven en andere haltes, waardoor directe verbindingen met tal van Belgische steden mogelijk zijn.
Sinds 2021 is de luchthaven verbonden met de F3, de fietssnelweg tussen Leuven en Brussel. Er zijn fietsenstallingen bij parking P15 met laadpunten voor elektrische fietsen. Vanuit Brussels Airport opereren (anno 2025) 70 (inter)continentale luchtvaartmaatschappijen. De geluidsoverlast voor omwonenden wordt veroorzaakt door de configuratie van twee parallelle hoofdbanen (25R en 25L) en de dominante westenwind. Omwonenden kunnen terecht bij de Ombudsdienst, opgericht op 15 maart 2002, die klachten registreert en bemiddelt tussen betrokken partijen. De Ombudsdienst behoort tot de Federale Overheidsdienst Mobiliteit en Vervoer en onderzocht jaarlijks tienduizenden klachten, met piek in 2009.
Geluid, regelgeving en sociaal debat
In het voorjaar van 1999 ontstonden jarenlange protesten van bewonersverenigingen rond de luchthaven. Isabelle Durant lanceerde in januari 2000 een voorstel om nachtvluchten tussen 1 en 5 uur te verbieden. Een compromis werd uiteindelijk bereikt: uiterlijk tegen 2003 de geluidshinder met 30% verminderen en de aanpak van nachtvluchten via routes boven de Noordrand. DHL dreigde Zaventem te verlaten als nachtvluchten te streng zouden worden beperkt, wat politieke onderhandelingen in werking zette. De discussie rondom nachtvluchten heeft geleid tot diverse voorstellen en ultimatums tussen federale, Vlaamse en Brusselse regeringen en de betrokken vakbonden, met als doelstellingen het evenwicht tussen economische belangen en leefomgeving te waarborgen.
Op 21 oktober beantwoordde DHL de federale regering en werd een oplossing gezocht voor extra nachtvluchten, met als resultaat dat DHL’s nieuwe verdeelcentrum uiteindelijk niet in Zaventem kwam, maar in Leipzig of Vatry. Dit alles toont aan hoe regelgeving en bedrijfsstrategieën invloed hebben op de operationele realiteit van de luchthaven en de regio eromheen.
tags: #personeel #luchthaven #zaventem