Gastvrijheid, oprechte aandacht en een ultiem vakantiegevoel staan bij ons voorop!Tijdens onze vakantie op Bonaire kwamen wij, Manuel en Nicole, per toeval terecht op Bolivia. Het was een ruig terrein, onbebouwd en nog puur natuur. Alle kavels waren destijds nog te koop en er was niemand. Toen we op kavel 7 af liepen waren we verbijsterd door het adembenemende uitzicht. We keken elkaar en zeiden: “Hier willen we oud worden.” Deze plek en dit gevoel wilden we met meer mensen delen, door het hen zelf te laten zien, voelen en beleven. Het geluid van de wind, de golven, de vogels en bovenal het vrije uitzicht op de ruwe zee. Zo is het idee voor Bed Brood Bonaire ontstaan… Het bouwen van ons droomhuis met verschillende gastenverblijven om zo iedereen te kunnen verwelkomen op dit prachtige eiland dat ons hart gestolen heeft. Wij zijn Manuel en Nicole, hebben elkaar in 2010 leren kennen en zijn in 2014 getrouwd. Manuel had in Nederland zijn eigen bedrijf in overhead deuren en rolluiken. Daarnaast heeft Manuel nog een andere grote passie; de horeca. Naast zijn eigen bedrijf is Manuel 33 jaar kelner geweest en zorgde hij ervoor dat mensen voorzien werden van een lekker drankje. Gastvrijheid zit in zijn bloed! Nicole heeft in Nederland haar eigen kapsalon gehad en vindt het heerlijk om mensen aandacht te geven en een luisterend oor te kunnen bieden. Ze heeft aandacht voor de medemens en legt iedereen graag in de watten met een goede kop koffie of een borrel. Op 3 maart 2020 lieten we alles in Nederland achter en vertrokken we naar Bonaire. Na een lang traject van voorbereidingen, het verkopen van een groot deel van ons bezit, afronden en afscheid nemen, was het dan eindelijk zover! Drie dagen later op 6 maart hebben we voor het eerst op ons grondstuk geslapen in een tent. Diezelfde dag werd ook onze container vrijgegeven door de douane, dus dat was een enorm cadeau! Onze honden Kayla (10) en Lars (8) zijn met ons meeverhuisd naar Bonaire. Je kunt ons kennen van het AVROTROS programma ‘Ik Vertrek' waar we zijn gevolgd in ons proces van de voorbereidingen in Nederland tot de eerste stappen op Bonaire. Een mooie en waardevolle documentatie van de weg naar onze droom. Wij zijn een sterk koppel dat graag een prettige sfeer creëert voor de gasten, vol warmte en gezelligheid. Daarom zijn we destijds ook getrouwd in onze eigen tuin, om dit gewenste effect te bereiken. We zijn van mening dat je dit niet alleen bereikt met een lekker hapje en drankje, maar ook met oprechte aandacht voor je gasten. Service staat bij ons centraal, vandaar dat we samenwerken met verschillende bedrijven op het eiland met dezelfde visie. Momenteel zijn wij nog hard aan het werk om deze droom waar te maken. Kun je echt niet wachten om Bed Brood Bonaire te bezoeken? Dan verwelkomen we je graag in ons eerste gastenverblijf voor twee personen met luxe badkamer! Meer weten of boeken?
Eerder zagen we hoe Nicole en Manuel bouwden aan hun droom: een gastenverblijf met woonhuis èn kapsalon op een klif op Bonaire. Het vervolg van hun emigratie-avontuur! Afleveringen Ik Vertrek Ik Vertrek Deel 2 van deze tweeluik: uitzending zaterdag 25 mei om 20.28 uur op NPO 1 (herhaling van 9 februari 2023) Pas op de plaats Nicole en Manuel realiseren zich dat ze soms ook een pas op de plaats moeten maken en focussen ze zich wat meer op de integratie in het eilandleven. Ondertussen werken ze wilskrachtig door aan hun monsterproject en begint het woonhuis met gastenkamers steeds meer vorm te krijgen. Maar soms moet je ook iets uit handen geven... “elke hobbel zie ik als een uitdaging” Manuelwoonhuis in wordingregenboogaanvang bouw studiobouw studio met buitendouchezoon Jimmy op bezoekbuiten terrasGemis Maar na twee jaar wonen op Bonaire wordt het gemis van Nederland en hun dierbaren groter; ook Manuels gezondheid blijft een heikel punt.Een verdrietig bericht van het thuisfront is voor Nicole reden tijdelijk terug te keren naar Nederland. Bij terugkomst pakt zij samen met Manuel de draad weer op en werken ze toe naar de ontvangst van hun eerste gasten. Nicole en Manuel - Bed Brood BonaireHet is nu mei 2024 en we zijn begonnen met de afwerking van onze laatste kamers op deze kavel. Tsja, en omdat we het al vaker gedaan hebben, denken we dat we het wel kunnen. Vanaf juni komen zelfs al de eerste gasten, maar er zit nog geen toilet, douche of keukenblok in. Dus dat worden lange dagen de komende tijd!We zijn dus nog volop aan het klussen, maar we zorgen wel dat onze gasten er niets van merken. Wat wij toen al zagen van deze plek, ervaren onze gasten nu ook: Het andere Bonaire, de rust, het ruwe en de vele vogels en leguanen die hier voorbij komen.Trouwe maatjesToch is er ook het een en ander veranderd. Onze trouwe maatjes Kayla en Lars, zijn er niet meer. Die missen we nog steeds heel erg. Met name ik, Nicole, want daar waar ik stond te klussen, lagen de honden. Ze waren mijn schaduw. We hebben naast Gio, onze straathond, nu ook twee nieuwe ridges: Madu en Xsara. Gezellig, dat zeker, maar we waren even het stukje opvoeden vergeten. De oude honden waren super makkelijk, maar van Madu en Xsara moeten we de handleiding er nog geregeld bij pakken. Het is een uitdaging om met deze pittige, jonge, energieke honden om te gaan.Vergunningen De vergunningsaanvraag voor het zwembad en de ruimte voor de salon loopt nog. We maken eerst de huidige klus af en hopen dan de vergunningen te hebben, zodat we op ons gemak de laatste fase van de bouw in gaan. Momenteel rijd ik (Nicole) in mijn lelijke eendje het eiland over naar de klanten toe. Het ritme van Bonaire bevalt ons, maar in het echte leven delen we nog niet mee omdat er nog elke dag gebouwd wordt. We proberen wat meer vrije tijd te nemen door soms een of twee dagen even niets te doen. Me-time Nicole gaat graag mountainbiken, trailrunnen of wandelen met Manuel en de honden. Manuel probeert wekelijks te voetballen en met name de derde helft is belangrijk. Hij voetbalt met de lokale mannen dus dan hoort hij de verhalen en ontvangt hij ook nog altijd tips over het eiland en wat waar te koop is voor de bouw. Daarnaast hebben we onze eerste wingfoil lessen gehad en zijn hier beiden enthousiast over.Wat we missen uit Nederland zijn de mensen, het even langs kunnen gaan, er voor iemand zijn of je hart luchten. Dat missen we beiden. ToekomstAls we terugkijken op de emigratie, wat we niet vaak doen, want dat is geschiedenis, denken we dat de beslissingen die we toen hebben gemaakt goed waren. Desondanks zouden we nu natuurlijk andere keuzes maken als we het opnieuw zouden doen.Over 5 jaar willen we vooral gezond zijn en blijven. Misschien willen we dan wat minder aan het bouwen zijn en wil Nicole meer knippen en Manuel meer creatief zijn. Zijn werk is nu namelijk vooral bouwgerelateerd. Nicole en ManuelNicole en Manuel - Bed Brood BonaireBijna drie jaar later, sinds ons vertrek in 2020, komt er nu wat meer rust bij ons. Voor ons gevoel hebben we nu met de keuken en de woonkamer al meer woongenot. Het is een fijne plek geworden waarbij we nu de gasten op verschillende plekken op het terrein kunnen ontvangen. De complimenten die we krijgen geven nog meer energie. Er moeten nog twee kamers aangebouwd worden en dan nog de slaapkamer en badkamer voor onszelf, maar dat komt nog wel. Het is nu gewoon zeer fijn werken en genieten. Bon bini op Bonaire Het Bonairiaanse leven, en elke dag op slippers lopen, is genieten! En ja, nog veel op de werkschoenen maar het vooruitzicht is goed. Het ontvangen van gasten voelt als een bekroning op het harde werken, we delen deze fijne plek graag met de gasten die bij ons willen slapen. In alle rust opstaan en in alle rust de avond doorbrengen met het geluid van de golven en het zicht op de sterren. Gastvrouw en gastheer zijn voelt als een natuurlijk iets: je zorgt dat de gasten het naar de zin hebben en het geeft een goed gevoel om onze plek met mensen te delen.Een eigen plekOns gevaar zal zijn dat privé en werk gescheiden mag blijven; we mogen een plek in huis houden die echt voor ons is. Nu vergeten we dat nog wel eens en zitten de gasten bij je aan de tafel. We moeten ons ook op tijd terug kunnen trekken om objectief te kunnen blijven en om ervoor te zorgen dat we de energie behouden die het ons nu brengt.De honden leveren telkens iets in. We dachten dat Kayla en Lars er niet lang meer zouden zijn, maar nu zijn we alweer in februari 2023 en kunnen we nog steeds van ze genieten. Ze slapen veel maar ze zijn er nog wel. Onze hond Gio heeft gelukkig nergens last van.Nicole haar klantenkring breidt zich uit en dat is ook een compliment. Mensen bellen voor een afspraak, dat is echt fijn. Ik ga dan ook graag op pad met mijn 2CV en de mensen vinden het fijn als ik voor kom rijden. Ze weten dan dat ze na de behandeling er weer mooi geknipt en/of gekleurd uitzien.Blijven bouwen aan onze droomWe blijven doorbouwen. Na het vertrek is de keuken en de woonkamer afgebouwd, de meubels staan erin en het is een echt huis geworden. De slaapkamer zal het volgende grote project worden, maar tussendoor wordt de ruimte voor de duikerskleding en de duikersspoelbak gerealiseerd. Daarnaast zal er begin worden gemaakt met de fundering voor de laatste vleugel aan het huis voor nog twee gastenkamers. En dan zullen we ook gaan kijken waar het zwembad gaat komen... Manuel was een week in Nederland en toen heeft Nicole de voortuin gedaan, beplanting en steenslag erin gebracht met behulp van twee kennissen. Die kennissen hebben als verrassing voor Manuel de boekenkast afgemaakt, en gelukkig is dit alles goedgekeurd.De keuze van het emigreren Uiteraard missen we Nederland, de familie de vrienden. Alle mensen waar we mee om gingen en gaan missen we. Maar we weten ook dat we ze altijd kunnen bellen en we kunnen altijd naar elkaar toe vliegen. Je vindt je weg daar wel in. Dat is niet altijd makkelijk maar het hoort bij de keuze van het emigreren.Mooie herinneringen makenEr zijn geen dingen die we anders hadden gedaan, op dat moment was dat de beste keuze. Soms lopen dingen anders in het leven, maar je kan ze beter maar accepteren dan er onnodig energie in stoppen; de gebeurtenis is op dat moment dan vaak al geschiedenis en deze verander je niet.Over 5 jaar zullen we, onszelf kennende, wel weer met een nieuw project of nieuw idee bezig zijn. Tweeluik: uitzending op woensdag 6 mei en donderdag 7 mei om 21.30 uur op NPO 1, (Dit zijn herhalingen van 2 en 9 februari 2023).Een nieuw leven onder de zon, met uitzicht op zee en grootse plannen. In dit tweeluik volgen we kapster Nicole (42) en haar man Manuel (51), die op Bonaire bouwen aan hun droom: een gastenverblijf, woonhuis én kapsalon. Maar terwijl de fundering langzaam vorm krijgt, blijkt al snel dat hun avontuur meer vraagt dan lef en doorzettingsvermogen alleen.Op naar BonaireKapster Nicole droomt al jaren van een leven op een paradijselijk eiland. Ook Manuel ziet zichzelf ook wel wonen op een plek ver weg van de bewoonde wereld. De keuze is gevallen op Bonaire, daar ligt de fundering van hun droom...Afleveringen Ik Vertrek Ik Vertrek Uitzending zaterdag 18 mei om 20.28 uur op NPO 1 (herhaling van 2 februari 2023) het vervolg van deze tweeluik zie je zaterdag 25 mei.Op naar BonaireManuel heeft door een ongelukkige val uit een hoogwerker een hersenbeschadiging opgelopen en kan niet goed tegen te veel prikkels. Dat is een reden om alle schepen achter zich te verbranden en voorgoed te vertrekken naar Bonaire. Op een braakliggend terrein van 4.000 m2, liggend op een klif met uitzicht op zee, beginnen Nicole en Manuel aan de fundering van hun droom.de klifbouwen aan een noodwoningleguanenHun droomIn een tijdsbestek van anderhalf jaar tijd moeten hier een volledig gerealiseerd gastenverblijf, woonhuis èn kapsalon uit de grond schieten. Dat Nicole geen ervaren doe-het-zelver is, ziet ze zelf niet als een probleem:‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan! “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan” NicoleBrengt Bonaire hen wat ze hoopten?Maar elke dag verbouwen begint al snel zijn tol te eisen: Manuels gezondheid dendert achteruit waardoor klussen ondragelijk wordt en de deadline onhaalbaar.
